Ama Morriña

E Pessoa mergullouse aló pra decatarse

E dixo aquele peso en mim -  meu coração

E Lois Pereiro mergullouse aló tamén pra decatarse

E dixo amarte, vida, amarte case sempre

Castel(a)os derrubados e trobadores no desterro

Proclamas de paus na auga que amosan revoltas

Fillo, fillo,

Xa nada se pode facer por nós en troques

Rosalía nai morriña

Semente que non dá semente

Temores de cego cantigas de amigo pobriños dos nenos

Xulgados polo sorriso seguro tras do cigarro e os cartos

Mortos nos mortos cos mortos nós mortos

Aínda algúns hai que percuran nas ondas nas noites festivas

Nas ondas de radio nas ondas do mar

Esas nídias brisas esa quente caricia

Ou non.

Coñecemento é sobre libertade e responsabilidade

Saudade da lenda saudade da beleza

Da fenda limpa de diamante ou riso dun minuto

Arrepíos no ferro e ronseis varados

O arrecendo a herba e alga e chuvia esquencerase

Soldados de cuspe lanzados ás nosas bocas abertas

Presente a construirse que ollarán como pasado

Contrapunto e metalinguaxe

O esplendor perante o abismo no soto cos puños en alto

E Manoel Antonio embarcou na alba para mergullarse tamén

Ventre de peixe espada de aluminio luar como a tua pel hai uns días

E Rosalía nai morriña saloucando aló baixo os salgueiros en flor